Ku odrodzeniu
Sobór Watykański II miał na celu odmłodzenie Kościoła poprzez powrót do najczystszych źródeł, z których przez wieki czerpał swą niespożytą siłę. Nie może być odmłodzenia Kościoła bez odrodzenia ducha kapłańskiego. Bo kapłani inspirują jego nieustanny rozwój, będąc najbliższymi narzędziami Chrystusa i dystrybutorami owoców Jego odkupienia. Jakość Kościoła zależy od jakości jego kapłanów.
A co stanowi najwyższą gwarancję kapłaństwa?
Dokumenty soborowe - “Dekret o posłudze kapłańskiej” wylicza: łaska, miłość, świętość.
Łaska to “zastrzyk” Bóstwa, czyli młodości - Introibo ad. Bóg to sama młodość. Przeciwieństwem łaski jest grzech, a grzech rodzi śmierć. Kościół jest świadomy, że grzech zrodził rozdarcie Mistycznego Ciała Chrystusa, paraliżując ewangelizację świata. Czasem pojedynczy grzech powoduje schizmy, zgorszenia, jakże trudne do naprawienia.
Książka “Pokój duszy”: “grzech powoduje wyobcowania się człowieka, który staje się obcy Bogu, ludziom i sobie samemu”. Każda spowiedź ze skruchą usuwa tę obcość. Kapłan jest szafarzem łaski Bożej. Łaska bazuje na prawdziwym człowieczeństwie. Łatwiej zostać uczonym niż człowiekiem. Człowiekiem stawa się całe życie.
“Duchu Święty, Boże! Oto jesteśmy wprawdzie dotknięci zmazą grzechu, lecz w imię Twoje w szczególny sposób zgromadzeni, racz oczyścić nasze serca. Nie dopuść, byśmy się stali burzycielami prawdy. Abyśmy z powodu nieświadomości zeszli na bezdroża. Aby nas nie wbijało w pychę powodzenie, niech nami nie kieruje wzgląd na osobę lub korzyść”.
Drugi element młodości Kościoła - to miłość.
“Ogień przyniosłem na ziemię, a czegóż chcę, jak tylko tego, by był zapalony”. Jest to klucz to otwierania serc i umysłów granic. Przyszłość ruchu ekumenicznego jest w miłości.
Biskup Michał Klepacz promieniował miłością.
Sobór wskazał na źródło młodości Kościoła. Eucharystia jest źródłem i szczytem całego życia chrześcijańskiego, jest życiem Kościoła. “Niewiasto, gdybyś poznała dar Boży i kto jest ten, który ci mówi: daj mi pić, tedy byś prosiła, a dałby ci wody żywej, z której, gdy ktoś będzie pić nie będzie łaknął na wieki”.
Tym darem jest Eucharystia - działać “in persona Christi”
“Który do końca nas umiłował” - jest przedłużeniem Krzyża Chrystusowego.
Eucharystia jest źródłem siły i młodości - Arcybiskup Wojtyła właśnie w kaplicy miał warsztat naukowo-modlitewny, gdzie przygotowywał swoje wykłady i ważniejsze wystąpienia publiczne. W 1982 r. pisał on do kapłanów na Wielki Czwartek: “Zwracamy się do Ciebie, Chryste z Wieczernika i Kalwarii, w tym dniu, który jest świętej naszego kapłaństwa. Wielki Czwartek jest dniem narodzin naszego kapłaństwa. W tym dniu urodziliśmy się wszyscy. Tak jak dziecko rodzi się z łona matki, tak my narodziliśmy się z Twojego Chrystusie, jedynego i wiecznego kapłaństwa, z Ciała i z Twej Krwi, odkupieńczej ofiary - z Ciała, które za nas się wydaje i Krwi, która za nas wszystkich zostaje przelana”. Narodziliśmy się podczas Ostatniej Wieczerzy, a zarazem u stóp Krzyża na Kalwarii, tam, gdzie jest źródło nowego życia, początek wszystkich sakramentów Kościoła, tam, gdzie jest początek naszego kapłaństwa”.
“Przyjaciel z przyjacielem często przebywa”.
