I Piątek miesiąca - maj 1969 r.
Znana jest w całym świecie katolickim przepiękna postać brata Adama Chmielowskiego. Należy on do wszystkich, bo z wszystkimi chciał się podzielić skarbami swego serca. Znany też jest nam jego obraz “Ecce homo”, który przedstawia Chrystusa ubiczowanego. Na ubiczowanej piersi zarysowuje się mocno Serce Zbawiciela. W ten sposób cały niejako Chrystus zamienia się w serce.
Najmilsi! Serce jest symbolem miłości. W Sercu Jezusowym zawarta jest nauka o wcieleniu i odkupieniu. Podstawą kultu Serca Bożego są prawdy dogmatyczne o wcieleniu Syna Bożego i odkupieniu całej ludzkości. Co jest istotą kultu Serca Jezusowego? Miłość Boga i bliźniego oraz ekspiacja za grzechy.
Św. Paweł wyjaśnia nam cel tego nabożeństwa. W Sercu Jezusa Boga - Człowieka mieści się tajemnica miłości i wszystkie nadprzyrodzone bogactwa. Tę tajemnicę mamy poznać i przekazywać innym (Ef 3, 8-9). Te bogactwa nadprzyrodzone mają stać się naszym udziałem: “byli napełnienie całą pełnością Bożą”.
Treścią nabożeństwa jest “miłość poznana i umiłowana”. “Bóg jest miłością”. “Pójdźcie do mnie wszyscy” (Mt 11, 28). “Ogień przyszedłem rzucić na ziemię, a czegoż chcę jeno, aby był zapalon” ( Łk 22, 15).
W Bardzie Śl., w kościele oo. redemptorystów, po lewej stronie wielkiego ołtarza jest obraz Chrystusa, z którego boku wypływa siedem strumieni. Wielkim apostołem Serca Jezusa był o. Mateo. Pius XI nazwał go “latającym żołnierzem Chrystusa”.
