Świętych obcowanie
“Mocna jest miłość jako śmierć”. Słowa te wyrażają charakter i treść dzisiejszego święta. Mocna jest śmierć... Miłość przekracza grób, aby zjednoczyć nas z tymi, którzy odeszli wcześniej, i z tymi, którzy odeszli tysiąc lat temu. Często mówi się o nich niemądrze, “że są to cienie”, nieściśle - “żyją w naszej pamięci”. Groby ich nazywa się miejscami wiecznego spoczynku. Zmarli nie są cieniem, ale rzeczywistością, żaden z nich nie spoczywa w grobie. Jedni w Królestwie Bożym, a drudzy przedzierają się do Królestwa Bożego przez ogień oczyszczenia. Miłość pozwala nam jednych prosić o pomoc, a drugim przychodzić z pomocą, miłość pozwala nam z jednymi i drugimi obcować. I to jest świętych obcowanie - dzień dzisiejszy - to wielki dzień Świętych Obcowania.
Święty to człowiek zjednoczony z Bogiem. Są opieczętowani przez Boga. Pieczęć to znak absolutnej przynależności. Jest to Kościół triumfujący. Ich ziemskie trudy zostały uwieńczone nagrodą. Jest to ich dzień. Obcowanie z nimi jest nam potrzebne. Często ze świętymi mamy interesowne stosunki. Człowiek modli się do św. Antoniego, gdy coś zgubi, do św. Tadeusza w sprawach materialnych, do św. Tereski przed chemią, itd.
Często zarzuca się świętym, że nie są ludzcy. A św. Paweł mówi: “dla mnie żyć to Chrystus”. A przecież święci tak samo jak my: żyli, cierpieli, płakali.
Czyściec - miejsce cierpienia naszych braci. Panuje tam ogromna tęsknota za Bogiem, ból i cierpienie oczyszczające, które się skończy. Możemy duszom cierpiącym pomóc przez naszą modlitwę i ofiarę.
