Uroczystość Trójcy Św.
Pewnego razu król Syrakuz Hieron przywołał do siebie mędrca Symonidesa i zapytał go: “Kim właściwie jest Bóg?”. Mędrzec prosił o dzień namysłu. A po upływie dnia stanął przed królem i prosił go jeszcze o 2 dni, a następnie o 4. Gdy król go zapytał o przyczynę takiego postępowania, filozof odrzekł: “im dłużej się zastanawiam, tym trudniej jest mi dać odpowiedź”.
W dzisiejszej liturgii przeżywamy jedną z najważniejszych tajemnic naszej wiary dla naszego rozumu, tajemnicę jednego Boga w Trójcy Jedynego. “O głębokości bogactw, mądrości i wiedzy Boga. Jakże niezbadane są jego wyroki i drogi. Kto kiedy odgadnął myśl Boga? Pojemność umysłu człowieka jest za mała by przeniknąć Boga. “Boga nikt nigdy nie widział, Jego Syn nam opowiedział”. Bóg jest jeden, ale w Trzech Osobach. Jest to fundament naszej wiary. Gdyby nie Chrystus, nic byśmy nie wiedzieli o tej tajemnicy. Święto dzisiejsze jest ukoronowaniem historii zbawienia od Adwentu poprzez Boże Narodzenie, Zmartwychwstanie aż do Zielonych Świąt. Dzieło zbawienia to dzieło Trzech Osób, całej Trójcy Świętej, znak największej miłości i oddania się Boga człowiekowi. Oddał się nam Bóg Ojciec, który nas stworzył i ofiarował swego Syna. Dał się nam Syn, który stał się człowiekiem. Dał się nam Duch Św. wstępując do naszych dusz, okazując miłość i łaskę, by nas uczynić uczestnikami Bożej natury. Całe nasze życie powiązane jest z Bogiem. W Nim żyjemy, poruszamy się... Od Niego przez Niego i dla Niego wszystko. Jemu chwała na wieki.
“Jeśli kto mnie miłuje i ja miłować go będę i przyjdziemy doń i uczynimy mieszkanie. Jak przyjaciel do przyjaciela. Bóg jest w nas, a my w Bogu. Z tego widać, że życie na wielki sens, i że Niebo jest w moim sercu. “Jesteśmy świątynią Ducha Świętego”.
W dzień wigilii Bożego Narodzenia ub. roku po raz pierwszy w historii ludzkości 3 kosmonautów zbliżyło się na odległość 112 km do księżyca, a 9 kwietnia okrążyło go. W czasie lotu jeden z kosmonautów, Bormann, modlił się: “Daj nam Panie dostrzegać na świecie mimo klęsk ludzkich Twoją miłość. Daj nam łaskę wytrwania w dobrem na przekór naszej nieumiejętności i słabości. Naucz nas wytrwałości w szczerej modlitwie i powiedz co każdy z nas ma czynić, by przyśpieszyć nadejście dnia, w którym zapanuje pokój powszechny”. W czasie lotu, w wieczór wigilijny, gdy statek kosmiczny po raz dziesiąty okrążał srebrny glob, załoga “Apollo 8” czytała wyjątki z Pisma św., z Księgi Rodzaju, o stworzeniu świata. Czynili tak dlatego, że cały świat jest dziełem Boga i Bogu należy się uwielbienie.
Myśliciel angielski, Anton Collins, spotkał pewnej niedzieli znajomego robotnika, który szedł do kościoła na Mszę św. Dokąd idziesz? - zapytał. Do kościoła - padła odpowiedź.
- A po co?
- Do Boga modlić się.
- Czy twój Bóg jest wielki czy mały? - zapytał żartując Collins.
- Tak wielki, że Twój rozum nie może Go pojąć, tak mały, że może zamieszkać w moim sercu - odpowiedział robotnik.
Odpowiedź ta zrobiła na Collinsie ogromne wrażenie.
Błogosławiona niech będzie Trójca Święta. Uwielbiajmy Ją, gdyż okazała nad nami swoje miłosierdzie (Introit). Amen.
